ԵՐԿԻ՛Ր ԻՄ
Երկի՛ր իմ, ավաղ, մնացիր մենակ,
Անմարդ մնացիր այս ամբոխի մեջ,
Խոսքով սիրեցին, հոգով ուրացան,
Դու որբ մնացիր այս բազմության մեջ:
Գրքում զետեղված բանաստեղծությունները պատկերում են բանաստեղծի անսահման սերն առ Հայրենիք, առ մարդը և բնությունը. Մեղմ ու քնարական շնչով բանաստեղծական պատկերները երբեմն ընդմիջարկվում են հեղինակի խռովահույզ ցասումով: Ընդհանուր առմամբ Գլակի պոեզիային բնորոշ են կոնտրաստային լուծումները:
Արմեն Ավանեսյան
Երկի՛ր իմ, ավաղ, մնացիր մենակ,
Անմարդ մնացիր այս ամբոխի մեջ,
Խոսքով սիրեցին, հոգով ուրացան,
Դու որբ մնացիր այս բազմության մեջ: